Portal Śląska Cieszyńskiego OX.PL
reklama
szukaj w portalu szukaj w google

Na Słóżbie (był rok 1932)

Wanda Mider

 

Na słóżbie (był rok 1932)

 

Ciężki mioł żech życi, smutne i niełatwe

 Straciłech w dzieciństwie i ojca i matke

 Dali mie na słóżbe do złej gospodyni

A tam, przi robocie leciały godziny

 

Słóńce jeszcze spało, jo już musioł stować

Ćwikli bydłu narwać, wszycko przirychtować

Choć mróz szczypoł w rynce, bo szrón był na ziymi

Gorzki mioł żech życi, pomiędzy cudzymi

 

Jednóm mioł żech radość, jak żech szel do szkoły

Tam żech czuł sie dóma szczęśliwy, wiesioły

Pani pogłoskała, czasym pochwoliła

Iskierka miłości w sercu sie zatliła

 

Ciepli sie zrobiło na dnie moi duszy

Jakby ciężki kamiyń w drobny mak sie skruszył

 

Brała mie z chłapcami pogónić ochota

Alech ni mioł kiedy, - góniła robota

Na obiod wodzionka, zimnioczków niewiele

 Bo mięso z gowiedzi było na niedziele

 

Byłech też chudzioczek, prawie same kości

 Ale gospodyni nie znała litości

Od samego rana nieskoro do nocy

Nie chybiło dlo mie żodniutki roboty

 

Myślołech, ku świyntom kupióm ancug nowy

Kupili, kupili, tela że cajgowy

W skoczowskim kościele jak organy grały

 łzy mi jako grochy na lica kapały

 

Serce w piersi biło z ogrómnej żałości

 Tak mi brakowało matczynej miłości

 

Jak nie chcecie, to nie wierzcie

Ale dóm tyn stoi jeszcze

Jyny dach sie nieco chyli

 Ze starości aż do ziymi

 

Okna małe jako były

Za szybkami pajeczyny

Dóm tyn downo pustkóm świeci

Bo do świata poszły dzieci...

 

 

Kasztan stary, rosochaty

tak jak kiesi strzeże chaty

 

A Pastuszek, tyn sprzed laty

Dziś je - Panym starszej daty

Starość spędza należycie

Wraz z rodziną, w dobrobycie!

 

 

 

 

Artykuł pochodzi z „Kalendarza Miłośników Skoczowa” udostępniony dzięki uprzejmości Towarzystwa Miłośników Skoczowa.